“XBRL - The eXtensible Business Reporting Language ”

Overheid: Stel een harde deadline voor SBR

8/15/2011 3:39:15 PM   Bron: instantreporting.nl

Standaard BedrijfsRapportage (SBR) is een initiatief van de overheid. De banken geloven erin. Uiteindelijk moet het lastenverlichting opleveren voor de ondernemer. In Nederland zou het tempo wel een tandje hoger kunnen. Verplichtstelling van SBR, zoals dat in een aantal ons omringende landen het geval is, zou daaraan bij kunnen dragen. In gesprek met Peter Knuvers, Berend Dinkla en Bart Schlatmann over SBR en de banken. Namens respectievelijk de Rabobank, ABN-AMRO en de ING zijn zij de drie verantwoordelijke bestuurders van de bankencoöperatie. De bankencoöperatie is het portaal waarlangs de banken SBR-rapportages van ondernemingen kunnen ontvangen (zie ook kader). Deze corporatie is niets meer dan wat in jargon een ‘hub’ heet; een technisch knooppunt waarlangs ondernemers hun rapportages sturen naar de uitvragende bank. Het hoofddoel is efficiency in de keten en daarmee administratieve lastenverlichting voor de ondernemer. De aankondiging eind 2009 dat de banken op termijn XBRL-rapportages van ondernemingen gaan verlangen, wordt wel gezien als de ‘killer application’, de grote aanjager voor XBRL. Zien jullie dat ook zo? Dinkla: ‘Eerst een stapje terug. De overheid heeft de banken gevraagd of zij mee willen doen in dit traject. Wij willen graag meedoen. Voor de ondernemer wordt het makkelijker. Hij kan straks aan de banken, de Belastingdienst, het CBS en de Kamer van Koophandel in één keer alle informatie verstrekken. De banken zijn niet in de lead, de overheid is in de lead.’ Schlatmann vult aan: ‘Het is uiteindelijk begonnen als een belofte van het vorig kabinet om met lastenverlichting voor de ondernemer te komen. Toen is vervolgens met alle partijen aan tafel gekeken hoe je dat voor elkaar krijgt.’ Business case De banken zijn nu klaar, stellen de heren. Het is nu aan de rest van de keten om het gehele traject te realiseren. Over de business case is onder accountants nog wel twijfel. Schieten zij ermee op? Schiet de ondernemer er wat mee op? Immers, de Belastingdienst had al sinds jaar en dag Bapi als interface voor gegevensuitwisseling tussen accountants en de Belastingdienst, een interface die nu echter aan het einde van haar technische levensduur is. Daarmij lijken vooral de Belastingdienst en de banken te profiteren van gestandaardiseerde (krediet)rapportages. Schlatmann bestrijdt dat: ‘Uiteindelijk moet de business case bij de ondernemer terechtkomen. Wij zijn maar één speler in de grote keten. Het MKB moet nu in allerlei verschillende formats informatie aanleveren bij verschillende instanties. Accountants spelen daarbij een cruciale rol. Nu wordt het één keer gegevens opstellen en die gaan linksaf naar de Belastingdienst, rechtsaf naar de Kamer van Koophandel en rechtdoor naar de banken. Dat is een enorme verlichting voor de ondernemer.’ Dat wil overigens niet zeggen dat er geen business case voor de bank is. Die is er wel, bevestigen zij. Voor de banken ontstaat het grote voordeel dat zij de gegevens die zij nodig hebben voor de beoordeling van een kredietaanvraag en voor hun kredietbewaking, veel makkelijker in hun systemen ingevoerd krijgen. De kwaliteit van de gegevens gaat omhoog, zij kunnen makkelijker branches met elkaar vergelijken en ook sneller werken. Schlatmann: ‘ING heeft een pilot gelanceerd: binnen vier werkdagen weet je of je een krediet krijgt. Dan weet de ondernemer of hij door kan. Dat geldt voor kredietvragen tot ? 500.000.’ Assurance In het verleden ? of beter gezegd tot nu toe ? vroegen de banken altijd een jaarrekening op met een toelichting daarbij. In veel gevallen was dat ook het eerste gesprek tussen ondernemer, bankier en accountant. Zo’n eerste gesprek moet er in de toekomst anders uit gaan zien. In de ideale wereld van een SBR-kredietrapportage zijn de cijfers ? gestandaardiseerd en uitgewerkt ? al bij de bank, wanneer het eerste gesprek tussen de partijen plaatsvindt. De accountmanager heeft bij het eerste gesprek dus al de volledig uitgewerkte cijfers voor zich. Dat moet veel werk schelen. Knuvers: ‘De data zijn niet wezenlijk anders dan in het verleden. Het gaat er om dat de cijfers zoals die naar de Belastingdienst gaan, synchroon lopen met de cijfers die wij voor onze beoordelingen nodig hebben. Het gaat erom dat we die keten van gegevens inkorten en slimmer maken. Nu is het iedere keer nog een ander traject, dat iedere keer opgestart moet worden.’ Dinkla voegt daaraan toe dat het kredietgesprek met de ondernemer ook niet anders wordt. Het gaat nog steeds om zijn toelichting en prognoses en zijn visie op zijn bedrijf. Cijfers zijn daaraan ondersteunend.’ Het goede nieuws moet dan zijn dat de gegevens steeds consistenter worden en dat er sneller gewerkt kan worden. Dankzij het vaste format van de cijfers is er veel minder kans op ruis. Knuvers: ‘Ik ben altijd nieuwsgierig naar wat er zou veranderen? Wat maakt het voor de inhoud uit of de financiële gegevens van een ondernemer via een goed beveiligd XBRL-systeem, op papier of door middel van een PDF bij de bank terechtkomen? Wij vertrouwen erop dat de cijfers van de accountant correct zijn. Financiële dienstverlening is georganiseerd op basis van vertrouwen. Als de cijfers volgens een vast format zijn aangeleverd, kun je die heel goed vergelijken met vorig jaar. Als er dan disrupties zijn, hebben wij dat veel sneller in de gaten. De banken hebben bovendien hun controle-instrumenten. Wij kunnen zien of een ondernemer liquiditeitstekorten heeft. Wanneer een ondernemer volgens zijn jaarrekening wel winst maakt, bijna geen investeringen doet en toch een enorme kredietbehoefte heeft, dan zien wij dat er iets mis is.’ Rating Banken hebben een eigen verantwoordelijkheid in de rating van hun klanten. Een verantwoordelijkheid die ze niet willen en ook niet mogen delegeren. Dinkla geeft dan ook, wat hij zelf noemt, een standaardantwoord: ‘Basel II en Basel III stellen strikte eisen aan hoe banken met kredietverlening om moeten gaan.’ Een van die strikte vereisten is dat banken zelf verantwoordelijk zijn voor hun rating. Hun ratingsysteem wordt dan ook door De Nederlandsche Bank gecontroleerd en is de basis waarop zij hun kredietverlening organiseren. ‘Dat een accountant aan rating doet is op zich prima, maar zoals het in bankenland nu is ingericht, kunnen wij er één op één niets mee.’ Schlatmann ziet hier overigens wel op een andere manier toegevoegde waarde voor de accountant: ‘Wanneer accountants een rating goed uitvoeren, die dicht in de buurt komt van die van de bank, kunnen accountants wel adviseren over goede bedrijfsvoering en passende financieringsoplossingen. Een betere onderneming zal leiden tot een betere rating.’ Rating is daarmee dus geen doel, maar wel een manier om een bedrijf in beeld te brengen. Knuvers: ‘Een onderneming die goede kans heeft om te overleven, zal goed scoren in de ratingmodellen. Het gaat om de interpretatie van de gegevens. Dat is ons vak, maar ook dat van de accountant. Wanneer de accountant het model niet heilig verklaart, kan het een tool zijn dat hem tot een betere adviseur maakt.’ Dinkla ziet in het vervolg hiervan ook wel een adviesrol voor de accountant. Hij refereert dan met name aan adviseren over balansmanagement. ‘Wat moet je kort financieren? Wat lang? Hoe groot moet het buffervermogen zijn? Hoe ga je om met ratio's en zekerheden? Een accountant kan dat oppakken.’ Tijdpad Of 80% van het aantal kredietrapportages in 2012 gehaald gaat worden, is nog maar de vraag. Schlatmann denkt dat dat niet gehaald wordt. Dat vindt hij eigenlijk wel jammer. ‘De overheid is initiatiefnemer, maar er zijn meerdere spelers. Wij zijn klaar om SBR-rapportages te ontvangen. We gaan nu met de softwareleveranciers testen. We zien ook dat dat nog niet allemaal 100% werkt. We gaan nu ketens aan elkaar koppelen. Als dat klaar is, kan het tempo omhoog. Daarvoor heb je de ondernemers nodig, de softwarehuizen, de accountants, de Belastingdienst, de Kamer van Koophandel, het CBS en de banken. Zo gauw die keten dicht is, gaat het razendsnel.’ Hij wijst en passant nog even op de ons omringende landen waar het toch allemaal een tandje sneller gaat. België, Engeland, Denemarken, het zijn landen waar SBR-rapportages gewoon verplicht worden gesteld. ‘Een datum stellen helpt, dat geeft dynamiek en duidelijkheid. Engeland heeft voor de big bang gekozen en onder druk wordt er heel veel vloeibaar. Zet een datum, dat mag best 1 januari 2013 zijn, dan werkt iedereen er naar toe. Zo is het ook gegaan met de invoering van de euro en zal het ook gaan met de SEPA (Europees betalingsverkeer, red.). Nederland moet wel dit soort stappen blijven zetten.’ Kredietverlening Wanneer je bij de banken aan tafel zit, moet je een vraag stellen over de kredietverlening en het verwijt aan banken dat ze daarin te terughoudend zijn (geweest). Hier is de reactie unaniem. Het kredietaanbod is niet minder, maar in de economische omstandigheden is er wel het een en ander veranderd. Dinkla: ‘De kredietkraan gaat altijd open voor goede plannen.’Bron: http://www.accountancynieuws.nl/actueel/ict/overheid-stel-een-harde-deadline-voor-sbr.98706.lynkx

<< Terug    Lees verder >>